Delikanlı, ben yetmiş üç yaşındayım. Gözlerimi savaşın içinde açtım, hala da savaştayım. Cezaevi de bir savaş meydanıdır. Direndik, karşı durduk. İnan ki öyle fazla bir şey istemedik, delikanlı. Biz de herkes gibi kendi toprağımızda özgürce yaşamak istedik. Kendimiz ekelim, kendimiz biçelim, kendimiz işleyelim ve geleceğimizi kendi kararımızla belirleyelim. Bunu bize çok gördüler. Kimse bize yardım etmedi delikanlı, hiç kimse. Kimse imdat çığlığımıza, şikayetimize kulak vermedi.Aşağılık talihimiz de yardım etmedi bize. Ve biz de düşmanın gücü,fitnebazlığı, hileleri karşısında bölünüp parçalandık. Cehalet ve bölünme iflahımızı kesti. Bizi tarumar etti. Bugünlere geldik;bugün bilinçli, yiğit gençlerimizle birlikte düşmanın zindanında son günlerimi yaşıyorum.