8,6/10  (40 Oy) · 
177 okunma  · 
52 beğeni  · 
1.402 gösterim
İnsanın dünya üzerinde "yalnız" kaldığı anlar vardır. Böylesi anlarda, içini dökebileceği tek varlık bazen sadece yolu oraya düşmüş bir böcektir. Yalnızlığın ve dışlanmışlığın acısı, sıradan bir böcek de olsa bir dinleyici bulduğunda hafifler mi?

"Sen", acılı, trajik bir yaşamdan, Doğu'nun renkleriyle bezenmiş pastoral bir manzara... Aynı insanın dününü ve bugününü iki farklı üslupla anlatan Uzun, bu ilk romanında insanın zor şartlar altında verdiği yaşam mücadelesini, dayanma gücünün sınırlarını ve Doğu insanının hayata bakış açısını bu manzaranın çerçevesi içine yerleştiriyor.
(Tanıtım Bülteninden)
  • Baskı Tarihi:
    Nisan 2011
  • Sayfa Sayısı:
    215
  • ISBN:
    9789752732100
  • Orijinal Adı:
    Tu
  • Çeviri:
    Selim Temo
  • Yayınevi:
    İthaki Yayınları
  • Kitabın Türü:
Rogojin 
16 Şub 18:39 · Kitabı okudu · 5 günde · Beğendi · 8/10 puan

Mehmed Uzun'un ilk romanı benim de yazarın ilk okuduğum kitabı oldu. Siteden bir arkadaş bu kitabı önermemişti, ama kitap evinde Sen'i bulduğum için, tereddüt etmeden aldım.

Kitapla ilgili okuduğum yorumlarda genelde ilk romanı olmasının da etkisiyle yazarın şu anda çok sevilmesinin sebebi olan üslûbunun burada çok da belirgin olmadığı söyleniyor; ancak ben şu haliyle bile oldukça güzel ve sade olduğunu düşünüyorum. Hiç de yeni yazmaya başlamış birisinin değil, yazmaya alışık, eli rahat bir yazarın kalemi bu, ve oldukça güzel.

Kitabı okurken beni rahatsız eden yerler oldu ve rahatsız olmaktan rahatsız oldum. 80 darbesi sonrası Diyarbakır Cezaevi'nde tutuklu bulunan insanların yaşadığı zulümler üzerinden kürt mücadelesi veya hareketi hakkında bir çok şey söylüyor kitap. Kitapta düşmanlar denen insanlar askerler veya polisler değil, aslında Türkler gibi geldi bana. Bu anlamda önyargılı okuduğum yerler oldu. Buna rağmen eser ilerledikçe ve amca'nın da anlatıma dahil edilmesiyle, hikâyeye dahil edilme biçimi çok iyi olmasa da Kürtlerle ilgili verilen bilgiler ve eserin derdini bu yumuşak, edebi dille anlatışı etkilenmemeyi imkânsız kılıyor, Türk olarak değil, haksızlığa zulme uğramış insanları ve bir halkın hikâyelerinden bir tanesini okuyan bir insan olduğumuzu düşünerek sanki daha rahat bir bakış açısı yakalayabiliyoruz. Elbette artık benim, sizin, başkalarının ne düşündüğü veya neyi neleri talep ettiğinin çok ötelerine taşınmış durumlar söz konusu. Ancak buraya sınırlarını ve tarzını bizim belirlediğimiz biçimlerde, isimlerde, kimliklerde ait olmayı istemeyen, ve anlaşılan bu itiraz ve ait olmama hissi ülkenin kuruluşuna, belki daha öncelerine dayanan insanların ne şekillerde susturulduğu, işkence yapmanın bir devletin geleneklerinden olup olmadığı, bir ülkenin veya devlet geleneğinin emir veya yasaklarına uymayarak kendisi ve kendi doğası ve özü olmayı istemek gibi gerçekler kitabın başından sonuna dek önümüze konuyor ve aslında şaşırtmıyor tabi, çünkü meşrulaştırmak, oyalamak, göz boyamak yerine yazar Kürtler açısından günlük hayatlarının bir parçası olan şiddeti anlatırken, kendi adıma konuşarak söylersem kimlik sorunu yaşamamış, bu anlamda ezilmemiş ve ayrı bir dil yurdunda yaşayan- amca'nın söylediği gibi, kendilerinin en çok darbe aldıkları yer - bizim gibi insanlara uzaklarda yaşanan bir ızdırap hissi veren herşeyi şu ânımızın, şimdimizin bir parçası yapıyor... Bizim, oradan olmayanların bilmesi, kabul etmesinin dışında kendi yolunu yürüyen bir itirazın söz konusu olduğu, biz istemesek ve kabul etmesek de kendi kendisi olmaya yürüyen bir itiraz ve red olduğu açıkça görülüyor eserde yaşanan herşeyin, zulmün; zira kitaptaki politik kişiler, Amca olsun, hoca olsun ve anlatıcımız olsun, bu durumu, yani bir başkası ve o başkasının ismi değil sadece Kürt olma durumunu çok çok güzel ortaya koyuyor. Politik anlamlarda bilgim eksik olduğu için doğru tespitler yapamam, söyleyemem muhakkak, ama edebiyat anlamında bu derdi dile getirmesi, bu derdi taşıyanları hikâyeleştirmesi, bu kültürü hikâyeye yedirişi anlamında eserin oldukça iyi bir eser olduğunu, dilin ve üslûbun kimbilir ne kıvama, kıvamlara ulaştığını görmek için yazarın öteki kitaplarını da okumak istediğimi söylemem gerek. Kürt edebiyatı için Mehmed Uzun'un önemini hepimiz biliyoruz. Okumayı düşünenlere gönül rahatlığıyla öneriyorum Sen'i.

Korubey Karadağ 
09 May 22:37 · Kitabı okudu · Puan vermedi

İnsanın dünya üzerinde "yalnız" kaldığı anlar vardır. Böylesi anlarda, içini dökebileceği tek varlık bazen sadece yolu oraya düşmüş bir böcektir. Yalnızlığın ve dışlanmışlığın acısı, sıradan bir böcek de olsa bir dinleyici bulduğunda hafifler mi? "Sen", acılı, trajik bir yaşamdan, Doğu'nun renkleriyle bezenmiş pastoral bir manzara... Aynı insanın dününü ve bugününü iki farklı üslupla anlatan Uzun, bu ilk romanında insanın zor şartlar altında verdiği yaşam mücadelesini, dayanma gücünün sınırlarını ve Doğu insanının hayata bakış açısını bu manzaranın çerçevesi içine yerleştiriyor.

sevgi aslan 
13 Ağu 14:09 · Kitabı okudu · 6 günde · Beğendi · 8/10 puan

kitabı orijinal hali ile değil de çeviri halinde okumama rağmen çok beğendim sen dili ile yazılmış olan Kürtlere yapılan acımasız ve işkenceli bir 'sen' i romanlaştıran akıcı bir kitap .
'hayat...hoşçakal...baba, dede, anne, nine, arkadaş, dost, amca, kuzen, hoca,oğlak hoşçakalın...dünya güzelliğin dünyası, kötülüğün dünyası, hoşçakal. gidiyorum, dönmemek üzere gidiyorum .hakkınızı helal edin bir su damlası gibi,Fırat'ın , Dicle'nin suyu gibi temiz ve duru yaşamak istedim. eğer hatalarım varsa affedin sizi sevdim. ey hayat, seni sevdim . dünya seni de sevdim.yurt, yurdum ey...yüreğimin kızıl gülüydün. baba, dede, anne, nine, arkadaş, dost, amca , kuzen, hoca, oğlak...sizi sevdim hayatın çekiçleri, balyozları insin varsın,Sizi seviyorum'

Ahmet Yıldız 
27 Nis 13:56 · Kitabı okudu · Beğendi · 8/10 puan

Mekan küçücük bir hapishane hücresi , üstelik hücre oldukça karanlık , peki yazar nasıl bir kitap yazacak bu kadar az bir malzeme ile , işe yazarın ustalığı giriyor devreye ,bir böcek görüyor belli belirsiz , konuşmaya -dertleşmeye başlıyor kahramanımız...

ÖznuR 
23 Nis 11:33 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Seckin kurt edebiyatından

İnsanın dünya üzerinde "yalnız" kaldığı anlar vardır. Böylesi anlarda, içini dökebileceği tek varlık bazen sadece yolu oraya düşmüş bir böcektir. Yalnızlığın ve dışlanmışlığın acısı, sıradan bir böcek de olsa bir dinleyici bulduğunda hafifler mi? "Sen", acılı, trajik bir yaşamdan, Doğu'nun renkleriyle bezenmiş pastoral bir manzara...

mahmut yiğiter 
31 May 01:13 · Kitabı okudu · 3 günde · Beğendi · Puan vermedi

Kürt romanı konusunda en uzun yolu yürüyen Mehmed Uzun'un aslında Kürtçe yazılmış ilk romanı olan ve Türkçeye çevrilen 'Sen', romani yalnızlığın, çaresizliğin ve aynı zamanda bir direnişin romanıdır

Özge Uzun 
29 Mar 2015 · Kitabı okudu · 7/10 puan

Anlatımı çok masalsı buldum. Sanki her şey iyi ama daha farklı kelimelerle anlatılmalı gibi hissettim. Bazı yerlerde tutarsızlıklar vardı. Tüm bunlara rağmen kişi bu kitabı okuduğuna pişman olmuyor.

MELİKE CEYLAN 
08 May 2015 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Tu
Okuduğum ilk Mehmed Uzun kitabı.
Ardından sıraladığım bütün kitapları..
Bir arkadaşımın tavsiyesi üzerine başlamıştım ve bırakamadım kitabı.
Destan yazarı.
Işığı bol olsun.

Tahir Demir 
24 Tem 09:05 · Kitabı okudu · 1 günde · Beğendi · 10/10 puan

“Sopaların inip kalkışı sırasında ne düşünüyordum biliyor musun? Nereden bileceksin ki? Oğlağımı kara gözlümü düşünüyordum. Sopaların her iniş kalkışında oğlağımın peşine düşerdim. Arkasından koşardım. İlk falakadan sonra falakada düşünecek bir şeyimin olması gerektiğini fark ettim. Oradan, onlardan, dayaklarından, küfür ve kötülüklerinden uzaklaşacaktım. Beni işkencehaneden alıp götürecek bir şey… Götürecek… Götürecek… Götürecek…”

Milya 
 22 Eyl 20:36 · Kitabı okudu · 4 günde · Beğendi · 10/10 puan

Mehmed Uzun'un ilk kitabı. Kitapta 80 darbesinden sonra onlarca masum insana yapılan zulümlerde kürtlerin aldığı payı anlatıyor yazar. Masum bir genç ailesinden koparılarak, kitapları yakılarak alıp götürülüyor ve roman başlıyor. Yer yer ağlatmıştı beni. Ayrıca ilk kitap amatörlüğü asla hissedilmiyor. Tavsiye ediyorum.

2 /

Kitaptan 51 Alıntı

Benim kalbimin zindanı, kara gözlerindir senin.. Varlığımın yuvası kirpiklerinin gölgesinde saklı..!

Mehmed Uzun

Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 23)Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 23)
Sümerya 
07 Eki 10:33 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Ama hiçbir anı zamanın,hiçbir acı da ölümün karşısında duramaz,onu yenemez.Zaman en önemli anıyı,ölüm de en büyük acıyı unutturur...

Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 149)Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 149)
Rümeysa Atar 
14 Nis 13:36 · Kitabı okudu · Puan vermedi

Zavallı annen bir kelime Türkçe bilmiyordu. Ve bu bay Kürt yok diyordu. Kürt yok! Güneş yok dermiş gibi, ay yok, yıldız yok dermiş gibi. Bir halk nasıl inkar ediliyordu?..

Sen, Mehmed UzunSen, Mehmed Uzun
Oktay Aydoğan 
20 May 12:55 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

Hoş geldin keder
Hoş geldin dayak
Yalnızlık, sen de hoş geldin..

Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 175 - ithaki)Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 175 - ithaki)
Şeyma Öztürk 
27 May 14:07 · Kitabı okudu · 6/10 puan

"Evlerin anahtarı, kilidi olan o zarif kadınlar, her toplulukta zavallı ve cahil idiler. Güçlü ve zekiydiler, ama bunu gösterecek bir fırsatları olmamıştı. Güzellikleri ve zarafetleriyle ün salmışlardı, ama erkeklerin dört adım gerisinde yürümek düşmüştü paylarına. Sabahtan akşama kadar ayaklar altında, tencereler, tabaklar arasındaydılar. Süpürenler onlardı, yıkayanlar, kaynatanlar, kızartanlar, ağırlayanlar, ninni söyleyenler, uyutanlar onlardı... onlardı.."

Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 23 - İthaki Yayınları)Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 23 - İthaki Yayınları)
Sümerya 
17 Eyl 22:09 · Kitabı okudu · Puan vermedi

İnsan neden böyle?Neden çabuk alışıyor bir şeylere?

Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 12)Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 12)
Oktay Aydoğan 
02 Nis 12:38 · Kitabı okudu · Beğendi · 10/10 puan

''Batı'ya elektrik, yol Doğu'ya jandarma, karakol...''

Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 22 - ithaki)Sen, Mehmed Uzun (Sayfa 22 - ithaki)
5 /