Sonra... Sonra insan tuhaf yaratık. Hah şimdi unuttum bak, kalmadı bir şey, bitti gitti, diyorsun ama olmuyor. Sen unutsan bir süre, etin unutmuyor. Şu gövden kanlı canlı anımsıyor, etin seğiriyor anımsatmak için bilinçsizce. Zaman diyorlar ya. Yalan. Zaman bir merhem değil her şeye iyi gelmiyor, özellikle de, "kafasını işaret ediyor tombul parmaklarıyla Meşhur," buraya, hafızaya, acıya. Bakmayınca, görmeyince, duymayınca daha kolay unutuyoruz diyoruz ya her şeyi. Yalan. Ben unutuyor muyum? Hayır. Yerli yerinde hepsi. Unutulmuyor da uyukluyor içinde bir yerlerde, zamanını bekliyor sinsice hortlamak için.