Esra Kahya’nın Benim Rüyalarım Hep Çıkar adlı öykü kitabı, insan ruhunun kırılgan yanlarını incelikle işleyen hüzünlü ve derinlikli bir eser. Yazar; kimi öykülerde kadın olmanın ağırlığını, kimi öykülerde ise kaybetmenin insan ruhunda bıraktığı boşluğu etkileyici bir dille anlatıyor. Özellikle “çocuk -anne ,çocuk ve kadın ” hissiyatını; kırılganlık, yalnızlık ve içsel yaralar üzerinden oldukça başarılı bir şekilde okura geçiriyor.
Kitaptaki bazı öyküler benim için uzun süre etkisini sürdürecek kadar güçlü. Mercan’ın Saçları, Ölene Dek Aramızda ,Şeytan Aldı Götürdü ve Yetiş Umay Ana; duygusal yoğunluğu, karakterlerin iç dünyası ve bıraktığı iz bakımından öne çıkan öyküler arasında yer alıyor. Esra Kahya’nın sade ama güçlü anlatımı, okuru hikâyelerin içine çekmeyi başarıyor. Bu yönüyle kitap, yalnızca öykü okumak değil; insanın kendi yaralarına, geçmişine ve duygularına da dokunmak isteyenler için etkileyici bir okuma deneyimi sunuyor.
Benim Rüyalarım Hep ÇıkarEsra Kahya ⚘️
Esra Kahya'nın okuduğum işk eseri. Daha önce nasıl olurdu Esra Kahya gibi kalemi temiz bir yazarın okumadım diye düşüyorum kitaba başladığımdan beri. Gerçekten harika bir kurgu, müthiş karakter analizleri ve ilgi çekici bir yazı dili. Herkesin okumasını tavsiye ederim.
Eğer, yeniden başlayabilseydim yaşamaya,
İkincisinde, daha çok hata yapardım.
Kusursuz olmaya çalışmaz, sırtüstü yatardım.
Neşeli olurdum, ilkinde olmadığım kadar,
Çok az şeyi
Ciddiyetle yapardım.
Temizlik sorun bile olmazdı asla.
Daha çok riske girerdim.
Seyahat ederdim daha fazla.
Daha çok güneş doğuşu izler,
Daha çok dağa tırmanır, daha çok nehirde yüzerdim.
Görmediğim bir çok yere giderdim.
Dondurma yerdim doyasıya ve daha az bezelye.
Gerçek sorunlarım olurdu hayali olanların yerine.
Yaşamın her anını gerçek ve verimli kılan insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, yalnız mutlu anlarım olurdu.
Farkında mısınız bilmem. Yaşam budur zaten.
Anlar, sadece anlar. Siz de anı yaşayın.
Hiçbir yere yanında termometre, su, şemsiye ve paraşüt almadan,
Gitmeyen insanlardandım ben.
Yeniden başlayabilseydim eğer, hiçbir şey taşımazdım.
Eğer yeniden başlayabilseydim,
İlkbaharda pabuçlarımı fırlatır atardım.
Ve sonbahar bitene kadar yürürdüm çıplak ayaklarla.
Bilinmeyen yollar keşfeder, güneşin tadına varır,
Çocuklarla oynardım, bir şansım olsaydı eğer.
Ama işte 85'indeyim ve biliyorum...
ÖLÜYORUM...
Jorge Luis Borges✌️