Zaman ve mekânın ötesinde olan tek şey sevgidir, diye boşuna dememişler.
Hani Didem Madak demiş ya
Bir zamanlar meydan okumak isterdim.
Kaç meydanını okudum da bu hayatın
Yalnızca iki harfini öğrendim:
A
H!
Ah Derviş Ali, ah Handan, Ah Halide ve diğerleri... Bugünkü Ah'larımız Gece Açan Çiçekler için. İnsan başkasının derdi ile dertlenir mi? Bence dertlenir. İşte Tarık Tufan'ın eserlerinde insanlar roman kahramanların dertleri ile dertleniyorlar. En azından ben öyleyim. Siz kendinizi hiç sokakta yürürken roman kahramanlarını ararken buldunuz mu? Veya romanda geçen bir şarkıyı dinleme arzusu ile yanıp tutuştunuz mu? 2026 senesi sanırım hüzünlü geçecek. Gece Açan Çiçekler'in kokusuna hasret Halide'nin içini kavuran hüzün misali. ⚘️