Meral Sarı
@Merlsr
Bir çiçek duruyordu, orada , bir yerde, bir yanlışı düzeltircesine açmış.
İstanbul
İstanbul, 21 Mart 1982
3900 okur puanı
Haziran 2019 tarihinde katıldı
Bakmayın siz benim 22 günde okuduğuma, aslında yazarın su gibi anlatımıyla bir çırpıda okunacak bir kitap. Ben yazarla hemen hemen aynı şeyleri yaşayıp aynı duyguları yaşadığım için sanırım, okumakta çok zorlandım. Her okuduğumda babamı rüyamda gördüm, çoğu zaman okurken dalıp gittim o günlere… hatta babamın çözdüğü ve benim sakladığım bulmacasını bulup sarıldım ona, babama sarılıyormuş gibi…
Yazar belki babasıyla olan anılarını yaşatmak için ya da babasına bir kerede yazılı veda edebilmek için yazdı bu kitabı, ama şunu bilmeli ki; birçoğumuzun duygularının kalemi oldu, yani sadece 
Georgi Gospodinov ‘ un değil babasını yitirmiş herkesin kitabı bu kitap.
Bu acının bedenimdeki yerini tespit etmeye çalışıyorum, kaynağı tam olarak neresi? Şimdi göğsümün derinliklerinde, diyaframın olduğu yerde, beni boğuyor, nefes almamı engelliyor. Aslında bu göçebe bir ağrı. Şimdi yukarıda boğazımda, ağlama merkezinin oralarda bir yerde. Şu anda hamur kıvamında, tam pişmemiş bir ekmek gibi, yutması zor.
İşitilen şey, görülen şeyden daha dehşet verici olabiliyor sanki. Sadece sözcükler ölüm gerçeğini kesinleştirebilir. Biri “o öldü” demediği sürece hâlâ bir umut vardır.