Yazar:
Mehmed Uzun
Tahmini Okuma Süresi:
6 sa. 45 dk.
Sayfa Sayısı:
238
Basım Tarihi:
Ocak 2020
İlk Yayın Tarihi:
Nisan 2011
Yayınevi:
İthaki Yayınları
Orijinal Adı:
Tu
Orijinal Dil:
Kürtçe
Orijinal Ülke:
Türkiye
ISBN:
9789752730991
Ülke:
Türkiye
Dil:
Kürtçe
Format:
Karton kapak
Reklam
Yorumlar ve İncelemeler
10/10
2017 36. kitabı
Bu kitapı dört sene önce okmuştum. Zamanında kürtlere yapılan zülümleri çok güzel anlatan bir kitap . Kendi evinde ana dilini konuşmamak ne demek bilir misiniz ? ALLah kürt olarak yaratığı ve kendilerine bahşetmiş olduğu kürtçeyi konuşturmamak ne demek bilirmisiniz? kürtçe konuştuğu için hapise atılmayı , ölüme terk edilmek ne demek bilirmisiniz ? okuyunca tüylerim diken diken olmuştu .İnsan bedenin zor sıgındığı bir hücre de mehmed uzun arkadaş edindiği karınca anlatıyordu başına gelenleri.
Senin hiç sabah şafağinda evin basılıp başına silah dayandırıldımi ailen çırılçıplak soyulup gözünün önünde tecavüze uğradı mı hiç işkence gördün mü dilinden dökülen nameler için mehmed uzun bu eserde yaşanılan yasamlarin zorluklarini esere yansıtıp edebi bir sekilde dile getirmiş akıcı ve duygu yüklü bir eser
Min dixwest ku ez lêkolin û şirovekirina vê pirtûkê bi zimanê xwe yê kurmancî bikim lê mixabin kurmanciya min têrê nake.
Lewra ez ê bi Tirkî binivisînim. Bibexşînin
Kendi anadilimde sonuna kadar okumayı başardığım ilk kitap bu. Romanın içeriği gerçekten isminin hakkını vermiş. Betimlemeler çoğu zaman ağzımı açık bırakacak kadar iyi yapılmış. (Geçmişinin ve yakın döneminin olayları hakkında az da olsa bilgi sahibi olan) bir Kürt genci olarak kitabın birçok paragrafında kendimi buldum. Mehmed Uzun'un kalemini beğenen birisi olarak kitaplarının orijinal diliyle okunmasını tavsiye ediyorum. Kürtçe okumak biraz zor olabilir ama çeviriden daha iyi olduğunu düşünüyorum. Kitabı bitirdiğime sevinsem mi üzülsem mi bilemedim. Ruhun şad olsun Mehmed'im...
BAŞLIK ''İNSAN'' OLSUN...
Tarih her zaman insanın insana,insanın doğaya ve diğer canlılara yaptıkları üzerine dönmüştür. Hiç bir tanrı, hiç bir canavar ve doğa olayı insanların birbirine yaptıklarını,ne insana nede başka bir
İnsanın dünya üzerinde "yalnız" kaldığı anlar vardır... Böylesi anlarda, içini dökebileceğin tek varlık bazen sadece yolu oraya düşmüş bir böcektir. Yalnızlığın ve dışlanmışlığın acısı, sıradan bir böcek de olsa bir dinleyici bulduğunda hafifler mi?
"Sen", acılı, trajik bir yaşamdan, doğunun renkleriyle benzemiş pastoral bir manzara... Aynı insanın dününü bugününü iki farklı üslupla anlatan uzun, bu ilk romanında insanın zor şartlar altında verdiği yaşam mücadelesini, dayanma gücünün sınırlarını ve Doğu insanının Hayata bakış açısını bu manzaranın çerçevesi içine yerleştiryor...
Buda tavsiyelerimin içine girmiş bir kitap oldu, bir solukta okursunuz o derece akıcı, benim geç okuma nedenim de yks sınavına hazırlanışım, lise son sınıf olduğum için yazılılar ayrı ödevler ayrı baskı yapıyor yoksa erken bitiririm:))
Şimdiden keyifli okumalar dilerim:)
Hiçbir ülke lideri, başkanları, başbakanları, adalet sağlayıcıları kendi düşüncesinden farklı, aykırı bir düşünceyi kabul etmemiştir! Bırakın uygulamayı, düşünceye bile tahammülleri yoktur, bunun adına da diktatörlük diyoruz kısaca.
Suçlular cezalarını çekmeli evet, ama önce suçluyu suçsuzu birbirinden ayırmayı öğrenmeliyiz. Ve neyin suç olduğuna veya olmadığına karar verecek olan kişileri seçerken çok dikkatli olunmalı. Egoist insanlar halkı yönetmemeli ya da cezaları ile ilgili kararlar almamalı.
Siyasi görüşünüz ne olursa olsun şu kitabı okuyup da yüreği sızlamayan da, ne bileyim, boşa yer kaplıyor dünyada...
Bazen diyorum, bir halkın hafızası nasıl olur da bir yazarın kaleminde bu kadar canlı kalır?
Sayfayı çeviriyorsun, birden bir dağın rüzgârı yüzüne çarpıyor; bir annenin fısıltısı, bir dengbêjin sesi, bir köyün suskunluğu… Hepsi aynı anda.
Ama işte, tüm o acıyı okurken bile içimde küçük bir kıvılcım yanıyor:
Ne kadar ezilmiş olsak da ne kadar bastırılmış olsak da hikâyemiz hep küllerinden toplanıp yeniden ayağa kalkıyor.
İnsan acıya dayanıyor, yokluğa da…
Ama inkâra?
O başka bir yara.
Bir halkın “siz hiç olmadınız” diye diye yıllarca susturulmaya çalışılması… işte o, tüyleri diken diken eden şey.
İnkârın karşısında bile dimdik durabilmek…
Bu halkın en büyük mucizesi.
BEYNELMİLEL bir şey işte...Edebiyat
Ahh Gülendam, ne güzel hayallerin vardı gelecekle ilgili. Haydar'la bir yuva düşlemiştin. Her ne kadar Haydar, "Ben devrimci oldum" dese de sen hayallerinden vazgeçmedin. Haydar da
İnsanın dünya üzerinde “yalnız “kaldığı anlar vardır…Böylesi anlarda içini dökebileceği tek varlık bazen sadece yolu oraya düşmüş bir böcektir.Yalnızlığın ve dışlanmışlığın acısı,sıradan bir böcek de olsa bir dinleyici bulduğunda hafifler mi???
Yazar Hakkında
Mehmed UzunYazar · 27 kitap
1953 yılında, Viranşehir kökenli bir aşiret ailesinin çocuğu olarak Siverek'te doğdu. Mehmed'in, beş kardeşi daha vardı. Küçük yaşlarında ailesinden duyduğu sözlü anlatım örnekleri, edebi sanatının temelini oluşturmuştur. İlerde yazacağı romanların kökü, bu çocukluk anılarından beslenmiştir.
Kürt dilinin yasak olduğu bir dönemde, birçok Kürt yazarın aksine egemen dilde değil anadilinde yazmayı tercih etmiştir. Özellikle, zayıf olan Kürtçe yazı dilini geliştirmek, ortak bir edebi dil oluşturmak ve Kürt hikâye anlatım geleneğini canlandırmaya yönelik yaptığı çalışmalarla modern Kürt edebiyatında kurucu bir role sahiptir.
26 Ağustos 1977'de, sahte Tunus pasaportuyla Suriye üzerinden gittiği İsveç'e yerleşti. Kurmanci, Türkçe ve İsveççe yazdığı kitapları yirmiye yakın dilde yayınlandı. Hakkında, Türkiye'de çok sayıda dava açıldı. 1981'de Türk vatandaşlığından atıldı ve 1992 yılına kadar Türkiye'ye gelemedi.
Uzun yıllar İsveç Yazarlar Birliği yönetim kurulu üyeliği yaptı. Ayrıca İsveç Pen Kulübü ve Uluslararası Pen Kulüp'te aktif çalıştı. İsveç ve Dünya Gazeteciler Birliği'nin de üyesi olan Uzun'un bugüne kadar çok sayıda Kürtçe roman yazdı.
Mehmed Uzun, "Aşk Gibi Aydınlık Ölüm Gibi Karanlık" romanı ve "Nar Çiçekleri" adlı deneme kitabı ile ilgili olarak 2001 baharında yargılandı.
Yakalandığı mide kanseri nedeniyle uzun süre tedavi gören ünlü edebiyatçı, 11 Ekim 2007 günü Diyarbakır'da yaşamını yitirdi. 13 Ekim günü Diyarbakır Ulucami'de kılınan cenaze namazı ardından, Mardinkapı Mezarlığı'na defnedildi.
