Hafız'ın kabri olan bahçede bir gül varmış;
Yeniden her gün açarmış kanayan rengiyle,
Gece, bülbül ağaran vakte kadar ağlarmış
Eski Şiraz'ı hayal ettiren ahengiyle.
Ölüm asude bahar ülkesidir bir Rinde;
Gönlü her yerde buhurdan gibi yıllarca tüter.
Ve serin serviler altında kalan kabrinde
Her seher bir gül açar, her gece bir bülbül öter.
.. . O zaman kitapların sessiz dünyasının da bir tadı olduğunu öğrendim. Ben kitapların o sessiz dünyasında güzel Zîn'in aşkını tanıdım, Siyabend'in dert ve acılarıyla karşılaştım ve Botan Mîri'nin güzel kütüphanesinde oturup şiirler yazdım. Bu sessiz dünyada Ehmedê Xânî'nin dertlerine, umutlarına ortak oldum.
... dünya değişiyor ;umut, arzu, aşk, beğeni, ilişki, kıssa ve kelime değişiyor. Bu şeyler o kadar değişti ki destanlar, masallar, cinler, cadılar, melekler de katledildi! Şeytan da katledildi! Yani his, hayal ve manevi mutluluk katledildi.
İnsan her zaman çevresindeki şeylerden şikayet eder ve kendine uzak şeyleri güzel ve ilginç bulur. Ama unutmamalı ki her yerde hayatın meseleleri vardır.