Reşat Erdoğan
@_Prometheuss
Huzur dediğin zarif bir düzendir.
Halkımın kendi ülkesini mahvetme biçimi,göğsümü beklenmedik bir öfkeyle sıkıştırıverdi.
“Burası hiç de korunaklı değil.Yiyecek yok,giysi yok,içecek su yok.Buradaki en bol şey,çocukluğunu yitirmiş çocuklar.”
“Çöldeki yabani otlar yaşar,oysa bahar çiçekleri çabucak solar.Ne zerafet,ne asalet,ne trajedi!”
“Aşkın en pürüzsüz göründüğü an,dertler bastırıverdi!”
Baba’yla birbirimize hiç tahmin etmediğim kadar çok benzediğimiz ortaya çıkmıştı.İkimiz de,yaşamlarını bizim için feda eden insanlara ihanet etmiştik.