Reşat Erdoğan
@_Prometheuss
Huzur dediğin zarif bir düzendir.
Bodrumda yanmayana,bodrumda yananlara yüreği yanmayanlara insan mı denir? Daha bir güvenle yüzdü sahile,binlerce yıldır değişmeyen cevap hep aynıydı oysa,mesele insan kalabilmekti bedeli Cizre’de,bodrumda yanmakta olsa.
Reklam
Uzayın boşluğuna savrulup yok olmuyordu acılar.
Öyle ki,ölüm sıradanlaşmış,yıkımlar,kıyımlar günlük hayatın parçası haline gelmişti.Ölümde daha acı olansa ülkenin geri kalanının ve bütün dünyanın sessizliğiydi.
Bakıyorsunuz adam yetmişini,seksenini devirmiş,halen AVM’lerde mağaza mağaza,vitrin vitrin dolaşıyor;kendisi ölümü unuttukça ölümün de onu unutacağına inanmak istiyor.
“Senin yüzünden Yusuf,senin yüzünden.Kaçır beni dedim,hocalığına kıyamadın,günaha girmemek için beni bu cehenneme,bu günaha sen yolladın Yusuf.İnsan sevdiğine bunu yapar mı Yusuf? Sen cennetine git,ben kendi cehennemimde yanarım.Babam değil,kocam olacak o adam değil,sebebim sensin Yusuf,sen günaha girmemek için beni yaktın.Bu da günah değil mi peki?”