Bir keresinde, kendine korkunç işkenceler yapan bir hastam olmuştu. Ona neden böyle şeyler yaptığını sorduğum zaman, ‘Bunları bana dünya yapmasın diye,’ karşılığını vermişti. Sonra, ‘Dünyanın neler yapacağını görmek için biraz beklesenize,’ demiştim. O da, ‘Anlamıyor musunuz?Eninde sonunda oluyor bunlar, bu şekilde hiç olmazsa kendi yıkımımı kendim yönetiyorum,’ diye yanıt vermişti.
Yeni Dünya’dan, Eskisi’nin acılarını unutturmanın ötesinde şeyler bekleniyordu. Bir tanrıtanımazın, “Sen yoksun ve ben Sen’den nefret ediyorum!” demesi gibi.