Rai
@_Raizel
35 okur puanı
Ekim 2020 tarihinde katıldı
Reklam
Kendimi bağışlamıyorum. Şimdilik tek yapabildiğim bu. Bunun bir şeyi değiştirmeyeceğini biliyorum. İçimdeki benle yaşamak lanetine düştüm. Keşke kendime sırt çevirebilseydim ve sonsuza kadar bir daha karşılaşmayabilseydim. Ne kadar güzel olurdu sahiden.
Görünüşte bir kişilikti, gerçekte bütün dünyanın sığabileceği bir boşluktu.
Kötü şeyler oldu. Hafızamda yaralar açan kötü şeyler. İnsanın "mutlaka unutmam gerekir" diye hafızasını zorlarken her an yeniden hatırlamak zorunda kaldığı kederli hatıralar. Anlatmak, yaşamaktan üç kat daha yorucu. Çünkü olanları anlatabilmek için yaşamak ve hatırlamak gerekiyor; her biri birbirinden ağır ve zahmetli. Güzel başlayan fakat acıyla biten hatıraları kim hatırlamak ister ki?