Bilirdik mutluluk diye bir şey olmadığını, ama umudumuzu yitirmemiştik, onsuz olamazdık, ölürdük. İnsandık hiç olmazsa. Ama bu çaresizliğimiz, kendi kendimizde yitirmişliğimiz, bu zulumlar, kırımlar, bu yangınlar, ölümlerdi bizi birbirimize böyle çeken...
Sayfa 87 - Can Yayınları Yorgunlar/Sular Ne Güzelse·Kitabı okudu