Kader kader... Buna kader demezler Abdi Ağa! Bu kader değil. Bir kedinin, köpeğin, uçan kuşun, neyin üstüne bu kadar varırsan birincisinde korkar, ikincisinde... Üçüncüsünde canınını dişine takar kaplan kesilir... Parçalar seni. İnsanların üstüne bu kadar varmamalı.
İnsanların çok üstüne varmamalı. Öldürmeli, dövmeli ama üstlerine çok varmamalı. (...)
İnsanlarla oynamamalı. Bir yerleri var, bir ince yerleri, işte oraya değmemeli.
Gözüne uyku girmiyordu. Düşüncelere kaptırmıştı kendini. Düşünceler, kafasına akın ediyordu. Düşünüyordu artık. Dünya kafasında büyümüştü. Dünyanın genişliğini düşünüyordu.