10/10
Beğendi
·2023 5. kitabı
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Ekonomiden konuşuyorduk. "Her ay aldığım, doksan TL olan ilaç yüz doksan TL olmuş," dedim. "Görüyor musun, çok da anlamı yok o ücret artışının." "Normal," dedi. "Enflasyon var." Bu yönde bazı açıklamalar yaptı, konumuz o değil. "Benim para kazanmamsa hayatım," dedim, " Bir tavşanın, bir sincabın sevilmesine bağlı." Onlar mı kim? Onlar kitabımın kahramanları. Birkaç arkadaşları daha var. Hayır, bu bir çocuk kitabı değil. Ama çocuklar da okuyabilir. Ama daha değil.
Evet, bu çok takdir gören kitaplardan. Bu, yine de benim onu takdir edeceğim anlamına gelmiyor. "Fareler ve İnsanlar"ı beğenmem bu kitabı da beğeneceğim anlamına da gelmiyor. Öncelikle, kitaptan daha yirmi dört sayfa okudum. Bir kitap nasıl yazılmamalı başlıklı bir yazıya daha giriş yapmaktayım. Sayfalarca toz şöyle kalktı, rüzgar böyle esti, toprak şu şekil kızardı, bir kamyoncu şöyle giyinmişti vs diye yazılmaz. Yazılmamalı. Kim iki sayfa bir karakterin nasıl giyindiğini, nasıl baktığını okumak ister ki? Ben istemem. İşte tam burada, benim için edebiyat tarihinin en güzel giriş cümlesini tekrar anımsıyorum. Kitap kayıp olduğundan aklımda kalanı yazacağım. Albert Camus "Yabancı" : "Annem bugün öldü." Kitabı bitirip devam edeceğim.
Ve devam ediyorum. Kitap bitti. Çok beğendim. Başlarda belirttiğim gibi yirmili sayfalardan sonra papaz karakterine geçiliyor ve Casy muhteşem bir detay. Ve bu kitapta da bir Ursula var. Belki de kendim de çocukken o iş yapan, becerikli, köylü, çiftçi kadınlarla büyüdüğüm için, "Neyin var, konuşmak ister misin," diyen birinden daha çok gerçek hayatın içinde olan, güçlü kuvvetli, herkese yetecek anneliği ve yöneticiliği olan, yeri geldiğinde çocuğa , "Sus, her şey güzel olacak," diyebilen bir anne bana daha faydalı geliyor. Ben sanırım o tür kadınları daha çok seviyorum. Beğenmediğim bir konu var ki, eğer bir gün araba tamiriyle ilgili bilgiye ihtiyacım olursa bu kitabı açar neyi nasıl yapacağımı buradan bakabilirim. Bir edebiyat kitabında bu kadar araba tamiri detayı neden yazılır? Bir başka eleştirim şu olacak ki, Tom karakteri hikayede yarım kaldı. Yazar okuyucuya mı bırakmak istedi geri kalan her şeyi yoksa artık bu kadar yazmak yeter mi dedi, kararsızım. Eğer okuyucuya bıraktıysa, bence yağmur hiç dinmedi. En azından gelecek yaza
Komşu evden ne kadar çok kavga gürültü sesi gelir, baba ne kadar sert ve zalimse o evde ahlak namus ikilisi o kadar iyi işleniyor diye düşünülür. O evde yetişmekte olan kız çocukları aksine çoğu durumda bu beklenen ahlak konusunda sınıfta kalır. Aksi, imkansız gibi bir şeydir. İstisnalar da vardır, ama bu kitapta anlatılan ailede durum tam bu şekilde ilerliyor. Ben kendimden şöyle bir şey uydurmak istiyorum, "Bile bile acı çekme arzusu sendromu," demek istiyorum buna. Yani zalimliğin olduğu yerde nasıl iyi bir şey beklenebilir ki? Şunlar beklensin: "Evden kaçacak çocuklar, yanlış evlilik yapacak çocuklar, akılsal bozulacak çocuklar vs." Bir başka konu ise şu, bu kitapta, ben ilk defa görüyorum, büyük bir felaket büyük de bir mutluluk getiriyor. Bu da işte her ne olursa olsun, hayatın insana ne getireceği belli olmaz inancını kuvvetlendiriyor. O bilinmeyen evlerden aslında çok bilindik hikayelerden.
