Reklam
Bu kitabı okudukça şöyle türden şeyler canlandı gözlerimin önünde. Bu karı koca çocuk yapmamış olsaydı veya çocuk yapmamış herhangi bir karı koca ömürlerinin ilerlemiş dönemlerinde bir birlerini çok sevmeleri durumunda hayat tıpkı gençlik zamanında olduğu gibi mutlu - burada öyle olduğunu varsayıyorum - süremez miydi? Sürürdü, dedim içimden. Yüzyıllık Yalnızlık kitabını okuduktan sonra bu hikaye yeteri kadar sarstı beni. Daha fazla değil. Zaten artık öğrendik bin dokuz yüzlü yıllarda oralarda neler olduğunu. Karmakarışık cinsel ilişkiler, parasızlık, gıdasızlık... Ama bir tarafta da bir cümbüş, sirk, eğlenme hali var. Benim tavsiye etmeme gerek yok, eninde sonunda herkes mutlaka Gabriel Garcia Marquez'in kitaplarını okuyacak.
"Sefiller" gibi bir kitabı yazabilmiş bir yazar nasıl olur da bu kitabında bir öykü, bir novellada asla yapılmaması gereken birkaç olmazı yapma hatasına düşer? Kanunda yoktur ama Victor Hugo gibi iyi yazarlar nadiren bu tür eleştirilecek şeylere yer verirler eserlerinde. Kırk sayfa önsöz yazılmaz. Hele ki, eserin kendisi toplamda yüz yetmiş sayfaysa. Bu eser bir deneme olmadığından hikayenin kendi içinde karakterin bakış açısından yazılabilecek şeyler önsözde yazılmıştı. Eğer, bu bir deneme, köşe yazısı vs. değilse, senin bütün düşüncelerini ancak karakterler söyleyebilir. İlerleyen sayfalarda öğrendim ki, aslında ilk baskılarında böyle bir önsöz yokmuş, yazar sonradan ekleme ihtiyacı hissetmiş. Nerdeyse her sayfada dipnot var. Tıpkı Victor Hugo'nun kendi tarzından yazacağım bu eleştiriyi. "Ne büyük hata!" Kitabın içinde şöyle bir cümle yazmış, örneğin: "Robespierre mi, yoksa XVI. Louis mi?" Bu kadar. Dipnot olarak da sayfanın aşağısında, bu iki adamın hayatta oldukları sıralarda bir birlerine düşmanlık beslediklerini, her ikisi için de ölümün giyotinle olduğunu açıklıyor. Bir öyküde, novellada böyle bir şey nasıl dipnota bırakılır? Bunu yazdığına göre bu olay senin için edebi bir anlam taşıyor demektir. Öyleyse eserin içinde edebi tarzda yazılmalıydı bu kısım. Dipnot nedir? Bu bir akademik kitap değil ki... Önsöz öyle uzun sürdü ki, şimdi hikayeye giriş yapılacak diye bekleye bekleye öyle bir soğudum ki, iyi yazılmış kısımlar bile etkilemedi beni. Bu belki onun betimleme becerisinden, iyi yazarlığından bir şey kaybettirmiyor ama tek başına kitap hayal kırıklığı.
"Melquiades'in ölümü, beklenmedik bir olay değildi ama, beklenmedik koşullarda oldu."
