Acıyı tatmayan insan, ne insanlığın merhametini ne de acımanın yumuşaklığını tanıyabilir. Kalbi heyecan duymaz, toplumsallaşmaz, benzerleri gibi acımasız olur.
Bizde, çocukların yalnız başlarına daha iyi öğrenebilecekleri şeyleri, onlara öğretme hastalığı vardır. Buna karşın kendilerine asıl öğreteceğimiz şeyleri unuturuz.