Hicretin 8. yılı, Efendimiz on bin askeri ile birlikte Mekke'yi fethetmek için baba topraklarına giriyor. Bir anda devesinin yönünü Kabe'den Hacûn mıntıkasına doğru çeviriyor. Herkes meraklı bakışlarla Efendimiz'i nereye gittiğine bakarken Efendimiz (sas) Kâbe'den önce Hatice'sinin kabrinin başına geliyor, orada biraz duruyor, dua ve istiğfarda bulunduktan sonra yoluna devam ediyor.
"Bize kim bir iyilik yapmışsa Ebû Bekir dışında mutlaka biz onun karşılığını vermişizdir. Onun bize çok iyiliği dokunmuştur. Onun mükafatını kıyamet gününde Allah verecektir. Çünkü Ebû Bekir'in malının bana verdiği fayda kadar hiç kimsenin malı bana fayda vermemiştir. Eğer insanlar arasında kendime bir dost edinseydim mutlaka Ebû Bekir'i edinirdim. Zira o, Allah'ın dostudur."