Güverte yolcuları ya da tayfalar, herkes, hiç durmadan ruhtan söz ederdi...tıpkı topraktan, işten, ekmekten, kadınlardan söz eder gibi... Ruh, beşlik mangır gibi bir şeydi basit insanlar için; en sık kullandıkları, dillerinden hiç düşürmedikleri sözcüktü. Onun, insanların kaypak dillerine böylesine pelesenk olması hoşuma gitmiyordu; hele mujikler, öfkeyle ya da keyifle, ana avrat söverken ruhu da işin içine kattıklarında yüreğimden vurulmuşa dönüyordum.
........
- İnsanlar arasındaki bütün fark, onların ne kadar ahmak olduklarındadır. Kimi akıllıdır, kimi daha az akıllıdır, kimi ahmaktır. Akıllı olmak için doğru kitapları okumak gerekir: kara büyü... ya da ne bileyim... Aslında bütün kitapları okuyacaksın, ki iyisini, doğrusunu bulabilesin...
Bana sürekli aşılamaya çalışırdı:
- Oku! Anlamadın mı, yedi kez daha oku! Yine mi anlamadın, on iki kez oku!