Hayalini kurduğumuz dünyevi bir mutluluğa ikinci kez eriştiğimizde ilkindekinin yarısı kadar mutlu olabiliriz o mutluluğa üçüncü kez ulaştığımızda (ondan mahrum olduğumuz zamanki hislerimizden) çok az farklılık hissederiz. pekçok arzumuz başlarda ihtiyaçtır eriştiğimizde mutluluktur, tekrarlandığında fazlalık ve hatta bazen yüktür. insan bir mutluluk öğütme değirmenidir. mazhar olduğu harikulade nimetleri kısa bir süre sonra “olağan” saymada insanın üstüne yoktur.