Savaşın insanları entelektüel yaptığını söylemek biraz abartılı bir ifade olur, ama savaşın insanları en azından bir süre için nihilist yaptığını söyleyebilirim.
Savaşın insanları nasıl öldürdüğünden daha garip olan, bazen insanları nasıl hayatta bıraktığı. Büyük bir sel sizi ölümünüze doğru sürüklemekteyken, bir anda bir şey olur, kendinizi durgun sularda, inanılmaz derecede saçma sapan şeyler yaparken ve hayatınız tehlikedeyken kazandığınızdan daha çok para kazanırken bulursunuz.
Bir çağın sonunda yaşıyorlardı, her şey eriyip dökülüp akıntıya karışıyordu ama bunun farkında değillerdi. Hayatın sonsuza kadar böyle gideceğine inanıyorlardı. Onların bir suçu yok. O zamanlar insanlar böyle hissediyordu.
Eğer sevdiğiniz, umurunuzda, olan şeyler var olmaya devam edecekse, sizin ölmeniz çok da kötü bir şey değil. Hayatınızı yaşadınız, yoruldunuz, yerin altına girme zamanı..