“canını yakan şeyleri tanıdığın birine anlatmak daha zordur, sokaktan geçen bir yabancıya anlatmak bile daha kolay gelir bazen” demişti zamanında bana yabancı olan biri. haklıydı. iyi değildim ve o bunu fark etmişti. ilk defa sadece kalbimin sesini dinledim ve güvendim. gerçekten haklıymış, ben o gece ilk defa tanımadığım birine güvendim ve acılarımı paylaştım. sonra o yabancı canımın içi oldu, en güvendiğim, canıma can katan oldu. yeri geldi yaralarıma merhem oldu, yeri geldi yaram oldu. sardığı yaralarımı kanattı ve tekrar sardı. şu an o kişiyle çok uzak, bir o kadar da yakınız. biliyorum ki belki çok yakında belki de uzun zaman sonda; ama eninde sonunda o da gidicek. fakat bende bıraktığı izler daima benimle kalıcak.
insanlar gelir, insanlar geçer. ama sizde bıraktığı o etki, o izler asla geçmez. daima sizinle kalır.✨