Şimdi herkes iyidir, görünürde her şey yolundadır. Ama derinlerde, hepimiz kendi acılarımızı taşıyoruz. Herkesin bir yarası, bir kaybı, bir eksikliği var. Herkesin gülümsemesinin ardında sakladığı bir hikâye var. Ve biz, bu hikayelerle, bu kırıklıklarla yaşamayı öğreniyoruz. Çünkü hayat, her şeye rağmen devam ediyor. Her "Nasılsın?" sorusuna verilen "İyiyim" cevabı, aslında içimizdeki yaraların, acıların bir örtüsü. Ama yine de bu cevapla hayatta kalıyoruz. Çünkü gülümsemek, her şeyin yolunda olduğunu göstermek, bazen acılarımızla başa çıkmanın tek yoludur.