Duygunla kal. Bunları yaşaman gerekiyorsa yaşamalısın. Uykusuzluk... Gerginlik... Hüzün... Öfke... Çaresizlik... Hisset! Yaşamadan aşamazsın. Kendini "iyi hissetmek" için bir şey yapma. Kendini duygularına bırak.
İçsel benliğimize girdiğimizde, içsel varlığımızın derinliklerine inip kendi varlığımızın sınırlarını zorlayarak en derindeki korku ve kaygılarımızla tanıştığımız ve onları alçakgönüllülükle kabul ettiğimiz zaman insanlığımızı görürüz.
Çocukluk travmalarımı şimdiki algılarımla ve sezgiyle kavrayıp açıklayabilirsem onların tutsaklıklarından kurtulabilirim. Geçmişteki örselenmelerimi şimdi daha olgunlukla hissedebilirsem eskiden kalmış yaralarımı sarabilirim.