İnsan ilişkilerinden kaynaklanabilecek acılara karşı ilk savunma şekli; diğer insanlardan uzak kalmaktır. Bu yolda elde edilebilecek mutluluk gördüğümüz kadarıyla sessizliğin verdiği mutluluktur.
Çok önem taşımayan bir karar alırken bütün artıları ve eksileri gözden geçirmenin çok faydası olduğunu gördüm. Gelgelelim, eş ve iş seçimi gibi daha hayati meselelerde, karar bilinçdışından, içimizde bir yerden gelmelidir. Özel hayatla ilgili önemli kararlarda, bana kalırsa, tabiatımızın daha derinlende yatan içsel ihtiyaçlar bizi yönlendirmelidir.
Gün gelir hepimiz, yanılsama olduklarını kabul edip gençliğimizde insanlara ilişkin girdiğimiz beklentileri bırakır ve insanların fesatlıklarıyla hayatımızı ne kadar güçleştirdiklerini, bize ne kadar acı çektirdiklerini görürüz.
İnsanlık mantıksızlığı tepe noktasında yaşamaktadır. O yüzden mantıklı argümanla insanlık üstünde etki yaratılabileceği beklenmemelidir.
>Önyargıya karşı kimse bir şey yapamaz.