Kitap, çöp edebiyat ya da yığın edebiyatına örnek gösterilebilir. Yazar, okur avcılığına soyunmuş; ajitasyon, oyuncak ayı Hülya'nın ağzından "espriler", ebeveynince sevilmemiş bir çocuk ( üstüne, bir de babasız kalmış -Kemalettin Tuğcu'nun 2025 versiyonu gibi geldi bana-), zeka engelli Mahsun'un aranışındaki ısrarın gerekçesi hiç de makul değil. Yazar, biçem sorununu aşamamış. Dili çok basit, kurgusu yüzeysel, "çerez" niyetine okurum derseniz, buyurun, kitap emrinize amade.