Birbirlerini görünce yerinden çıkacak kadar atan kalpleri, artık tamamen işlevini yitirmişti. Birbirlerini öptüklerinde hızlanan nefesleri, artık kesilmişti. Birbirlerine aşkla baktıkları gözleri artık karanlık, sonu olmayan bir boşluğa açılmıştı.
Yaşam biçimim yüzünden üzgün değilim çünkü yaptığım şeylerin çoğundan çok fazla şey öğrendim. Fakat bana bir şeyleri değiştirme şansı verilseydi hayatıma mutluluğun girmesine daha çok izin verirdim.
İçinde hâlâ acıyan bir yer vardı, ama iyi şeyler vaat eden bir acıydı bu, tamamen kapanmadan önce kabuk tutarken yanan yaralar gibi sıcak, ama yumuşak bir acı.
Korku cezadan çok daha beterdir, çünkü ceza bellidir, ağır da olsa, hafif de, hiçbir zaman belirsizliğin dehşeti kadar, o sonsuz gerilimin ürkünçlüğü kadar kötü değildir.