Sabaha kadar oturup konuşalım kimse duymasın.
Mavi bir gökyüzümüz olsun,
kanatlarımız,
dokunarak uçalım.
İnsanlardan buz gibi soğudum,
işte yanlız sen varsın.
Öyle halsizim ki hiç sorma
anlarsın.
Alışırım seni yanlız düşlerde okşamaya;
Bunun verdiği mutluluk da az değil ki
Çıkar giderim bu kentten daha olmazsa,
Sensizliğin bir adı olur, bir anlamı olur belki
Cemal Süreya