Unutulmaz bir gün oldu bu benim için, çünkü bende büyük değişimler yarattı. Zaten herkesin yaşamında böyle olmaz mı? Yaşamınızdaki sayılı günlerden bir tekini silin... yazgınızın yönü kim bilir nasıl değişik olurdu! Bunu okurken bir dakika durun, sizi çekip götüren zinciri düşünün;ister demirden olsun ister altından, ister çiçeklerden ister dikenlerden örtülü olsun... O unutulmaz günlerin birinde ilk halkası yaratılmasaydı;bu zincir belki de size, yaşantınıza hiç dolanmayacaktı.
Öylesine küçük düşmüş, utanmış, gücenmiş, üzülmüş, kızmış, gelip gelceğime öyle pişman olmuştum ki.. İçimde kanayan acının adını şimdi çıkaramıyordum...
Zamanın akışı durmamış, bütün bu solgun, eski şeylerin yaşantısı yarıda kalmamış olsa, belki masa başındaki o çökmüş kadının üstündeki gelinlikle duvak böylesine kefene benzemezdi.
'Kısacası doğru olduğunu bildiğim şeyi yapmaya cesaret bulamıyordum;nasıl ki daha önce de yanlış olduğunu bildiğim şeyden kaçınacak cesareti gösteremeyişim gibi'