Elif Sırataş / Müstakbel Tarihçi
@__ES__
Fâtih, İslâm, Türk ve Roma evrensel egemenlik geleneklerini kendi kişiliğinde birleştirdiğini iddia ediyordu; İstanbul'u bir dünya imparatorluğu merkezi yapmak gayesiyle Gennadios'u 1454'te Rum Ortodoks patrikliğine atadı, Ermeni patriği ile hahambaşını da İstanbul'a getirtti.
0-30p: Kontrollü okuyucu 📖
40-70p: Hafif bağımlı 👀
80p+: Geçmiş olsun, kitaplar seni ele geçirmiş 😅
Doğu Roma İmparatorluğu'nun başkenti Kostantiniye'yi aldıktan sonra Mehmet aynı zamanda kendini Roma İmparatorluğu'nun tek yasal vârisi olarak görüyordu. Giacomo de Languschi onun, "Dünya İmparatorluğu, tek bir din ve hükümdârla, tek olmalıdır. Bu birliği gerçekleştirmek için İstanbul'dan daha uygun bir yer yoktur", dediğini bildirir. Sarayındaki Rum bilginleri ve İtalyan hümanistleri kendisine Roma tarihi okurlarmış. Bir Rum olan Yorgos Trapezuntios, bir şiirinde kendisine şöyle hitap etmiştir: "Kimse kuşku duyamaz; Romalıların imparatorudur o. İmparatorluk tahtını kim elinde tutuyorsa gerçek imparator odur; İstanbul da Roma İmparatorluğu'nun merkezidir.
Osmanlı Beyliği'nin kurucusu kuşkusuz Osman Gâzî'dir. Osmanlı Sultanlığı'nın kurucusu ise Orhan'dır, o sultan sanını taşımış, bir bağımsızlık belgesi olarak da ilk Osmanlı sikkelerini bastırmıştır.
Dönemin tarih yazarı Selânikî, yayılmakta olan anarşiden şöyle bahseder:
Reâyâ padişahın buyruklarına artık itaat etmiyor, askerler sultana karşı geliyorlardı. Yetkililer hiç saygı görmüyor ve sözlerin değil yumrukların hedefi oluyordu. Herkes keyfince hareket ediyordu. İstibdad ve adâletsizlik artarken eyâletlerdeki halk İstanbul'a akın etmeye başladı. Eski düzen ve uyum yok oldu. Bunlar yıkılınca arkadan felâketin geleceği kesindir.
İmparatorluk yöneticileri, dünyayı fethedebileceklerine inanıyor, yabancıların gözlerini kamaştıran bir ihtişam ortasında sonsuza dek sürecek bir imparatorluktan bahsediyorlardı.