Bir akşam yemeğinde, Bertrand Russell’a yanlış bir önermeden nasıl doğru bir önerme çıkarılacağı sorulur.
– Örneğin, der soruyu soran muzip, eğer 0=1 ise Papa olduğunuzu kanıtlayabilir misiniz?
Bertrand Russell omuz silkerek,
– Bundan kolay ne var, der.
Eğer 0=1 ise 1=2 olur. Çünkü, 1=1 eşitliğiyle 0=1 eşitliğini toplarsak, 1=2 eşitliğini buluruz. [….] Demek ki 2, 1’e eşitmiş. Şimdi Papa’yla beni boş bir odaya koyun. Odada kaç kişi var?
– İki kişi elbette! diye yanıtlar, soruyu soran.
– Ama iki bire eşit. Demek ki odada bir kişi var. Papa’yla ben… Yani ben Papa’yım…
~Bertrand Russel
_______________________________________________
2=1
kim o, deme boşuna...
benim, ben.
öyle bir ben ki gelen kapına;
başdan başa sen.
Özdemir Asaf