Tevazu, toprağa dönmek demektir. Toprak, üstüne basanları taşır; üzerine tüküreni de ağlayanı da bağrına basar. Ama sonunda her şeyi yeniden yeşertir.
Onun için mümin, toprak gibidir: kendisini ezenleri bile bereketlendirir. Ve insan, ne kadar yükselirse yükselsin bir gün kendi toprağıyla yüzleşecektir.