İmran
@__Imran
Okur/Gezer
GSB
Mersin Üniversitesi
Adana
Adana, 24 Ocak
174 okur puanı
Aralık 2020 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitaplar
Hikayesini gece çökünce düşünenler, hüzünlenenler, geceyle arkadaş olanlar için yazılmış sanki. Kimi zaman bir cümleye takılı kaldım. Kimi zaman bir satırda boğazım düğümlendi. Tanıdık hisleri okudum sanki sayfalarca öyle derinden öyle yakındı. Okurken hissettiren bir gücü var kitabın. Sonunda ailenin diğer bireyleri hakkında daha çok şey okumak isterdim. Ama bu haliyle de çok severek okudum. Tarık tufanın kalemine sağlık
Reklam
Sosyal medyadaki yazılarını da severek takip ettiğim Hatice Hanım’ın okuduğum ilk kitabıydı. Çok severek, duygulanarak okudum her bir öyküyü.. Sıkmadan, merak ettirerek, hüzünlendirerek ve bazen gülümseterek okutuyor öykülerini. O kadar içine alıyor ki bazen karaktere sarılıp beraber ağlamak geliyor içinizden.
Kitabın sonunda kızı Meva için yazdığı bölüme kalbimi bıraktım. “Sarılmalarımızdan yastık yapıyorum, hayat boyu sırtına koyup yaslan diye.” Rahmetli annem yaşasaydı, eminim bizim ilişkimiz de böyle güzel olurdu. Rabbim tüm kız çocuklarına böyle güzel anne kız ilişkileri nasip etsin, o güzel kızlar her zaman, her koşulda yanlarında annelerinin olduğunu bilsin, kendilerini yalnız hissetmesin.. 
Çeyiz
Çeyiz
Yazarın tüm kitabını aslında alıntısını da yaptığı Lübnanlı yazar Halil Cibran özetlemiş;
Çocuklarınız sizin çocuklarınız değildir. Onlar kendini özleyen yaşamın oğulları ve kızlarıdır. Onlar sizin aracılığınızla gelirler ama sizden gelmezler. Sizinledirler ama size ait değildirler. Onlara sevginizi verebilirsiniz, ama düşüncelerinizi asla vermeyin; çünkü onların kendi düşünceleri vardır. Onların bedenlerini eve koyun, ama ruhlarını hapsetmeyin; çünkü onların canları, sizin rüyanızda dahi ziyaret edemeyeceğiniz yarının evinde oturmaktadır. Onlar gibi olmaya çalışabilirsiniz, ama onları kendiniz gibi yapmaya uğraşmayın.
Yazarın okuduğum ilk kitabıydı. Arif ve Güzide çiftinin güzel yolculuklarına, evliliklerine, arkadaşlıklarına, yol arkadaşlıklarına şahit oluyorsunuz. Bitirmek istemediğim ve devamının olmasını istediğim bir kitaptı. Kitabı okurken dualarına benim de amin dediğim Güzide’nin kitabın sonunda duasının kabul olduğunu görmek çok güzel. Sadece dünya için değil ahiret için de çabalamaları ders verir nitelikte, ama kesinlikle sıkmadan ve tadında bırakarak... Aynı zamanda iyi bir eş nasıl olmalı, evlilik nasıl yürütülmeli nelere dikkat edilmeli bunu da görüyoruz kitapta; ve yine ders verir nitelikte değil hikaye dinlercesine.. :)
Çabucak bitirdiğim, bitmesini istemediğim bir kitaptı.. Yazarın yol arkadaşıyla yaşadıkları (adına hac yolu dedikleri) bir haftalık süreçte başından geçenleri anlattığı bir eser. Çoğu zaman yüzü gülümsetiyor, merak ettiriyor, sıkmadan dersler veriyor. Kitap sizi öyle içine alıyor, öyle düşündürtüyor ki bitirince gerçekten “Evet, hiçbir karşılaşma tesadüf değildir” diyorsunuz... Ayrıca yazarın diğer kitaplarını okumak için sabırsızlanıyorum.. 
Hakan Mengüç
Hakan Mengüç
Reklam