Kübra Çevik
@__Kubraa_
Sınıf Öğretmeni
Lisans
162 okur puanı
Ocak 2019 tarihinde katıldı
Yazarın üslubu son derece sade, akıcı ve yalın. Bu durum kitabın bir oturuşta okunmasını kolaylaştırsa da derinlik arayan okurlar için anlatımı biraz fazla ortaokul/gençlik seviyesinde bırakıyor.
Kitap; Atatürk’ün İsmet İnönü ile ilişkisi, Latife Hanım ile boşanma süreci, kadın haklarına bakışı ve manevi evlatları gibi bilinen biyografik unsurları tekrar ediyor. Yetişkin okurlar için yeni veya şaşırtıcı bir perspektif sunmuyor; daha çok konuya uzak olan genç okurlara hitap ediyor.
Sofya günlerinden aniden hastalığa geçilmesi veya Çanakkale Savaşı gibi tarihin dönüm noktalarına çok az yer verilmesi kurguda belirgin kopukluklar yaratmış. Olaylar arasındaki bu temassızlık tarihi derinlik hissini zayıflatıyor.
Özetle: “Aylardan Kasım Günlerden Perşembe”, Atatürk’ün hayatına ve insani yönlerine dair bildiğimiz detayları akıcı ama yüzeysel bir dille tekrar eden, beklentiyi çok yüksek tutmadan, hızlıca tüketilebilecek çerezlik bir biyografik roman niteliğinde.
Reklam
Ayfer Tunç Hep Yazsın Biz Hep Okuyalım1000Kitap
Ayfer Tunç sadece yazmıyor; insanın ruh haritasını yeniden çiziyor. O yazsın, biz nefesimizi tutup okuyalım. Son şaheseri Annemin Uyurgezer Geceleri, bittiğinde insanı kendi hayatıyla baş başa bırakan cinsten. Sarsıcı. Akıldan çıkmayacak kadar derin.
Şehnaz, annesi ve anneannesiyle yaşayan bir kadın. Hayatı zaten kırık dökük. Üniversitedeki hocasıyla tam otuz yıl süren yasak bir aşkın pençesinde. Aşk mı? Yoksa bir tür bağımlılık ve ruh kanseri mi? Şehnaz, bu manipülatif ilişkinin içinde kendini feda ederken statüsünü de yitiriyor. Aşıklıktan köleliğe evrilen acı bir ömür onunki.
Fakat asıl fırtına bir gece yarısı kopuyor.
Şehnaz, annesinin uyurgezer olduğunu fark ediyor. Ve o uykulu gecelerde, annesinin dudaklarından dökülenleri dehşet içinde dinliyor. Sırlar birer birer bocalıor üzerine. Geçmişe, ebeveynlerine, hatta üst kuşak atalarına dair doğru bildiği tüm yanlışlar paramparça oluyor. Hayat ardı ardına tokatlar indiriyor genç kadına. Bir elinde yeni gerçekler, diğer elinde öğrenmek istemediği belirsizlikler...
Bu sadece Şehnaz’ın ya da annesinin hikayesi değil. Bu, bir ailenin dört kuşak kadınının genetik geçişli acılarının öyküsü. Anneden kıza devredilen mutsuzluklar, kopuk anne-kız ilişkileri ve zehirli bağlar. Kendi hayatlarımızı mı yaşıyoruz, yoksa üzerimize biçilen kaftanların içine girmeye mi çalışıyoruz?
Unutmak, beynimizin hayatı sürdürebilmek için bulduğu en muhteşem çözümdü belki de. Ama ya uyanırsak? Ya uyurgezerlik, içimizdeki gizli acıların dışavurumuysa?
Hem duygusal, hem gizemli, hem de fazlasıyla sarsıcı. Şiddetle, ısrarla tavsiyemdir. Okuyun ve uyanışın karanlığıyla yüzleşin.
Görünmez Savaşçıların, Tarihin Unuttuğu Kadınların Hikayesi1000Kitap
Tarih kitapları bize savaşı hep cephelerden, generallerin stratejik hamlelerinden, erkeklerin dilinden anlatır. Oysa savaşın en büyük, en yıkıcı cephelerinden biri de geride kalanların evlerinde, mutfaklarında ve sessiz çaresizliklerinde kurulur. Kristin Hannah, Bülbül romanında tam olarak buraya; tarihin satır aralarında unuttuğu, cephe gerisinde dünyayı sessizce değiştiren o "görünmez kadınların" dünyasına ışık tutuyor.
Hikâye, İkinci Dünya Savaşı dönemi Fransası'nda, işgalin gölgesi altında hayatta kalmaya çalışan iki zıt kutuptaki kız kardeşin, Vianne ve Isabelle’in gözünden aktarılıyor. Biri çocukları için sessizce direnen, evine basan yabancı bir postalın ağırlığı altında ezilmemeye çalışan kırılgan ama bir o kadar dayanıklı Vianne; diğeri ise adaletsizliğe boyun eğmeyen, asi, fütursuz ve bir ülkenin kaderini değiştirmek için canını ortaya koyan Bülbül kod adlı Isabelle. Karakterlerin bu zıtlığı, savaşın zorlu şartlarında insanın içindeki o uyuyan gücü ve cesareti nasıl keşfettiğini muazzam bir psikolojik derinlikle gözler önüne seriyor.
Kitabın öyle sürükleyici ve hislere dokunan bir anlatımı var ki, Carriveau’nun o buz kesmiş, işgal kokan puslu sokaklarında adeta iki kardeşin hemen arkasından yürüdüm. Her sayfada kendime o sarsıcı soruyu sormaktan alıkoyamadım: "Ben olsam ne yapardım, ne kadar dayanabilirdim?" İnsanı kendi vicdanıyla ve en derin korkularıyla baş başa bırakan, can acıtırken bile elden bırakılamayan bir anlatım bu.
Yaşanan katliamlar, işkenceler ve kadınların maruz kaldığı o en ağır travmalar karşısında boğazınız düğümlenirken; diğer yandan sevginin, sadakatin ve her şeye rağmen ayakta kalma iradesinin gücüyle gururlanıyorsunuz.
Özellikle kitabın o finalindeki duygusal çözülme sahnesi, kapağı kapattıktan sonra bile uzun süre zihnimden ve
Aşık oldun mu hiç?
Bir kez.
Zaten hep bir kereciktir, değil mi?
Sonrakiler yalnızca birer yankıdır.
Matt Haig, "Radley Ailesi" ile ilk bakışta alışılagelmiş bir vampir kurgusu sunuyor gibi görünse de aslında bu türün sınırlarını aşan, toplumsal normlara ve insan doğasına dair keskin bir hiciv kaleme almış. İngiliz banliyösünde yaşayan Radley ailesi, dışarıdan bakıldığında "mesafeli ve tuhaf" ama son derece "normal" bir hayat sürmektedir. Ancak bu normallik maskesinin altında, kan içmemeye yemin etmiş ve içgüdülerini bastırarak kendilerine yabancılaşmış bir ailenin dramı yatar.
Kitabı sadece bir vampir parodisi olarak değerlendirmek haksızlık olur. Haig, vampir metaforu üzerinden insanın kendi özünü inkarını ve toplumun "normal" kalıplarına uymak adına kendinden ne kadar uzaklaşabileceğini ustalıkla işliyor. Eserdeki ebeveyn-çocuk ilişkileri, dürüstlük sınırları ve birey olma sancıları satır aralarına çok iyi yedirilmiş.
Okurken insana şu can alıcı soruyu sorduruyor: "Doğana karşı koyarak gerçekten normal olabilir misin?"
Gece Yarısı Kütüphanesi gibi eserlerle benzer bir duygu dünyasına sahip olan bu kitap; kabullenmenin, kendini yargılamadan olduğun gibi benimsemenin yaşamı nasıl daha katlanılır kıldığını sakin ama etkili bir şekilde anlatıyor. Hem kara mizah hem de gerilim öğeleriyle bezeli olan bu eser, "görünenin ötesine odaklanarak gerçeği görme" mesajıyla okurda güçlü bir iz bırakıyor.
Ben zalimler çağında yaşayan bir alçaktım..1000Kitap
MÖ 700’lü yıllara, Geç Hitit Dönemi’ne uzanan bu hikaye, Saray Başyazmanı Patasana’nın tabletleri etrafında şekilleniyor. Ahmet Ümit, kurgusal tabletler aracılığıyla bize hem Patasana’nın iç dünyasını, aşklarını, kederlerini anlatıyor hem de Gaziantep’te yapılan arkeolojik kazılar sırasında işlenen gizemli cinayetlerin peşine düşürüyor.
Roman, sadece bir polisiye değil; aynı zamanda Anadolu topraklarının zengin kültürel mirasına, Hitit mitolojisine (Teşup, Hepat, Sarruma...) ve hatta günümüzdeki tarihi eser kaçakçılığı gibi önemli toplumsal konulara da değiniyor.
Paylaştığınız incelemelerde de belirtildiği gibi, Ahmet Ümit’in zengin kurgusu ve karakterlerin iç dünyalarını yansıtmadaki başarısı gerçekten takdire şayan. "Patasana", Hititlerin izinde sürükleyici bir macera sunarken, aynı zamanda insan doğası ve adalet üzerine de düşündürüyor.
Reklam