Bitti diyorum,Kelimeler can veriyor kağıdın üzerinde...Gitti diyorum,Seni düşündüğüm şehirlere yağmur yağmaya başlıyor...Seviyorum diyorum,Gecenin bir yarısında güneş ışığını aya veriyor...
Neyi çok seviyorsak bu dünyada, imtihanımız o oluyor.Biz sevdiğimizi bu dünya için seviyoruz. Çok seviyoruz, ne olursa da çok sevmekten oluyor. Çok sevdik biz. Çok sevince de çok özledik. Çok sevince de gidiyordu imtihanın ise...O olmazsa yaşamam, nefes alamam diyoruz. Hatamız burada başlıyor sevgili dost. Evet, çok sevmek gerek. Ama bağlanmadan. Veren de alan da Allah iken bu ince çizgiyi unutuyoruz.
Olmadı bir çay demler,
biraz kitap okuruz.
içimizdeki sessizlikler dinene kadar konuşmayız kimseyle.
eski bir türkü çalsın radyoda ve gökyüzünde birkaç parça bulut gezinsin taşınalım buralardan.
yüreğimizi de alıp gidelim bizi anlayanların yanına..
Seni gördüğümde gökyüzüne anlatırdım hissettiklerimi, ancak gökyüzü anlayabilirdi hissettiklerimi, Bir sonsuzluk mavisi, Özgürlüklerin ülkesi
Seni benzetebildiğim tek yer
Martıların başkenti..