melek çelebi
@__Melek___
47 okur puanı
Nisan 2021 tarihinde katıldı
Seni korkutmak istemedim. Dönecek George tabii ki. Ben kendimden söz ediyordum. Gece burada tek başına bir adam düşün, işte ya kitap okuyor ya da bir şeyler düşünüp öylece oturuyor. Bazen düşüncelerini birine söylemek ister doğru mu yanlış mı diye ama kimsesi yoktur işte. Bir şey görünce bile onu gördüğünden tam emin olamaz, gösterecek kimsesi olmadığından. Yanındakine dönüp, 'Gördün mü sen de?' diye soramaz ki. Bilemez ne gördüğünü. Soracak kimsesi yoktur. Ben de burada bir şeyler gördüm. Sarhoş da değildim. Uyukluyor muydum onu bilmiyorum. Yanımda biri olsaydı, 'Uyukluyordun, derdi belki bana, ben de o zaman, 'Tamam,' derdim kendi kendime, 'öyle bir şey görmemişim. Ama şimdi hiç bilemiyorum görûp görmediğimi.
Senin George'un var. Onun geri döneceğini biliyorsun. Kimsenin olmadığını düşün bir. Diyelim ki siyah olduğun için yatakhaneye gidip kâğıt oynayamıyorsun. Nasıl hissederdin kendini o zaman? Düşün ki bütün gün burada oturup kitap okumak zorundasın. Hava kararana kadar at nalı oynayabilirsin tabii, ama sonra işte buraya gelip kitap okumaktan başka yapacak bir şeyin yok. Kitaplar işe yaramıyor. İnsanın yanında olacak birine ihtiyacı var." Inlemeyi andıran bir sesle devam etti: "Insan yanında biri olmazsa delirir. Kim olduğu hiç önemli değildir, yeter ki yanında olsun." Ağlamaya başladı. "Sana bir şey diyeyim mi? Insan çok uzun süre yalnız kaldı mı hastalanır, yalnızlıktan hastalanır.",
Bu kitap hakkında söylenecek gerçekten çok söz var ama ben bitir bitirmez anın sıcaklığıyla yazmak istedim o yüzden her şeyi söyleyemeyeceğim. O kadar derinden etkiledi ki beni insanın hayalinin olması hep buna tutunması ama bir yandan da olmayacağını olamayacağını bilmesi.. Ne diyebilirim ki çok üzüldüm çok ağladım. Hayatın bazı acı gerçekleri var işte ve bu kitap bunu yüzünüze sertçe vuruyor. Ve Lennie... Keşke seni her şeyden koruyabilseydim. Dostluk güzel şey George'ye ne kadar kızsam da bi yanım onun için de parçalandı. Lütfen okuyun.
Bağırmak bir tür Çaresizlik işaretiydi, seçeneğin kalmadığına dair bir imaydı ve arkanda sesinin tonu dışında başka bir şeyin olmadığını söylüyordu
