Saib-i Tebrizi , yanılmıyorsam on yedinci yüzyılda yazmış . Tamamını ezbere bilirdim , ama şu an yalnizca iki dizesini hatırlayabiliyorum :
- Bu kentin ne çatılarını ışıldatan ayları sayabilirsin ,
Ne de duvarlarının gerisine gizlenen bin muhteşem güneşi . -
Leyla başını kaldırip bakınca babasının ağladığını gördü . Kolunu onun beline doladı .
" Ah , Babi . Geri döneceğiz . Savaş biter bitmez . Kabil ' e döneceğiz , inşaallah . Göreceksin . "