Kaybolmuş bir anahtar
@__Mhmt__
"İstikamet, rüzgarın estiği yöne göre yön değiştiren bir pusula değil; fırtınalar kopsa da adaletin ve doğruluğun safında elif gibi dimdik durabilme cesaretidir."
Biblioterapi Esnaf Evli
Kalabalıkların içinde yalnız kalmak, yanlış bir kalabalığın içinde kaybolmaktan çok daha evladır.
Ütopya
Ankara, 1982
371 okur puanıEkim 2019 tarihinde katıldı
Bir omurgaları bir duruşları hele hele bir kutsalları yok1000Kitap
Bu adamların hepsi büyük bir tezat ve ikilik içinde çırpınıyorlar.Hiçbiri sırtında taşıdığı ve muhafazaya mecbur olduğu mevki veya paye ile ahenk halinde yaşamıyor.Kafaları, zeka itibariyle olsun,yarım yamalak bilgileri itibarıyla olsun,merhamete muhtaç bir halde.Şahsiyetleri kırpıntı bohçası gibi.Her şeyleri iğreti, her vasıfları, her kanaatleri iğreti...Basit bir insan,mesela hiç okuması yazması olmayan bir köylü,bir amele, lalettayin bir adam bunlardan++
Sayfa 246 - ++çok daha mükemmel bir bütündür.
Bu hayattan daha doğru ve akıllı bir şey olması lazım, fakat bunun ne olduğunu ben de bilmiyorum.
Sayfa 229
Yeknesak hayat1000Kitap
Fakat ben bütün gayretime rağmen, içinde bulunduğum hayata ısınamadım. Bu hayatı anlayamadım... Benim eski ve manasız yaşayışımdan, bomboş çocukluk ve mektep hayatımdan büyük bir farkı olduğunu göremedim...
Sayfa 228
Ayinesi iştir kişinin lafına bakılmaz!1000Kitap
Bunlar zaten başka bir şey değillermiş...
Bütün sözleri, bütün okudukları, bütün yazdıkları, bütün düşünceleri yalanmış!...
Sayfa 221
Fakat herkesin böyle olması icap etmez ya...1000Kitap
Müsamereden evvel birbirinden yüksek mevzularda konuşan, fikir aleminden yere inmek istemeyen, adi arzular ve ihtiraslara karşı numunelik bir istihfaf besleyen büyük üstatlar, derece derece alçalarak aç bir hayvan haline gelmişler ve işte böyle karşısına, burnunun bir karış ilerisine kadar sokulmuşlardı. Macide bir insanı insan yapan şeylerden en küçük biz zerresinin bile, şu anda önünde dikilen bu herifte mevcut olmadığını görüyor ve asıl garibi, bunu hayret etmiyordu. Halbuki şimdiye kadar, insan kafasında doldurulan ve orada eriyen şeylerin ruhumuza ve en küçük hücrelerimize kadar gireceğini, bizi böyle hayvan olmaktan kurtarıp daha başka, daha temiz bir şeyler yapacağını sanmıştı.
Sayfa 221