Sonunda Dirmit şiir yazmanın bir yolunu buldu.
Sözcükleri tek tek kafasının içinden alıp yüreğine koydu.
Yüreğıni "güp! güp"attıran sözcüğü hemen kağıda yazdı.
Yüreğini attırmayan sözcüğü yüreğinden çekip aldı.
Dirmit o günden sonra yüreğine kul köle oldu.Yüreği ne yap dediyse onu yaptı, yüreği nereye git dediyse oraya gitti,yüreği ne dediyse onu dedi.
Yüreği kafasıyla zıtlaştıysa o da zıtlaştı. Yüreği taştıysa o da taştı.Yüreği çırpındıysa o da çırpındı. Yüreğiyle birlik oldu.Yüreğine sözcük koydu,yüreğinden sözcük aldı.