Hayat, tek bir olayı ele alarak değerlendirilemeyecek kadar karmaşık ve kapsamlıydı. Sevdiğiniz işi yaparken mutsuz olabilir, sevmediğiniz işi yaparken önünüze çıkan başka bir fırsatla mutsuzluğu yenebilirdiniz. Yaşam çözümü zor ve çok yönlüydü. İş, yaşamın merkezinde epey önemli bir rol oynasa da yaşamın içindeki mutluluk ve mutsuzluktan sorumlu değildi.
Daha iyisini yap! Daha iyisini yap! diye baskılıyorlar. Ama ne kadar iyi yaparsak yapalım sonunda yine sıraya girmek zorunda kalıyoruz. Gülünç gerçekten.
Yaşamları süresince şimdiye dek en çok neyi sabırsızlıkla beklediklerini sırasıyla söylemeye karar verdiler. Youngju son birkaç yıldır hissettiği çaresiz duygularının ana öğesi olan " Müşteri..."diyerek yanıtladı. Seungwoo bir süre düşündükten sonra " Aklıma gelmiyor..." diyerek yanıt verdi.
Demek istediğim, ne yapıyor olursak olalım, kaygılanacağız. Kitabevi değil, başka bir işte çalışırsak da öyle. Neticesinde konu şuna geliyor:Ben ne tür bir iş yaparak endişeyle savaşacağım?