Selin
@__Sel
Sanki bütün hayatım boyunca yanlış melodiyle dans edip durmuşum.
Felsefeyle uğraşıyorum deme, kendimle uğraşıyorum de.
Bedeniyle köle, bilgeliğin bilinciyle hür filozof Epiktetos
felsefe tarihindeki Sokrates gibi hiç kitap yazmamıştır. Onun derslerine katılan Flavius Avrianus’un derslerinde tuttuğu notları düzenleyip kitap haline getirdiği biliniyor.
Epiktetos’un meşhur anektodunu yazarak başlamak istiyorum ben de incelememe. Anlatılana göre Epiktetos’un çok sert bir efendisi vardı. Bir gün onun bacağını kıskaçla burkarak kendince eğleniyordu. Zavallı Epiktetos “Efendim kıracaksınız” dedi. Nihayet bacağı kırılınca da: “Söylemiştim, kırdınız.” Demekle yetindi. Bu anektod işte tam da Epiktetos’un savunduğu Stoa felsefesinin canlı örneği olabilir. Epiktetos için hatta Stoa felsefesinin en önemli ilkelerinden biri bedenini önemsememektir. Çünkü Epiktetos’a göre kendi bedenimiz dahi bize ait değildir. Kitapta da anlatıldığı gibi Epiktetos insanın sahip olduğu, gerçekten kendisine ait olan ve başka hiçbir kimsenin de ondan alamayacağı tek bir şeyin olduğunu söyler: o da insanın iradesi, ruhsal bilincidir. Bunun dışında insanın sahip olduğu hiçbir şeyin olmadığını, kontrol edemediğin hiçbir şeyi sahiplenmemeyi, elinden alındığında da zaten senin olmayan bir şeyi iade ettiğini sıklıkla vurgular. Bu sizden alınan şey aileniz olsa bile! Bu Stoacılıktaki kaderci yaklaşımı hep hayretle okuyorum, başlarına gelen her şeye ama her şeye koşulsuz olarak teslim oluyorlar. Topal mı kaldın, seni sen yapan tek şeyin iraden duruyor, yatalak mı oldun, alçak herif bir beden için tanrıya mı kızacaksın? Müthiş bir kadercilikleri var.
Epiktetos’a göre mal, mülk, ün, mevki kişilerin değer verdikleri, kendilerini ve başkalarını ölçtükleri kişinin dışsallarıdır. Sahip olduğumuz tüm bu dışsallar sahip olduğumuzu düşündüğümüz her şey aslında ruhumuzu köle eden
