Gönlüme çiziyorken
Bornova’nın resmini,
Manzara arıyorken
Gördüm yar gözlerini.
Bir anda afalladım,
Toparlanmak güç oldu.
Kalbimi tımarladım,
Güzel görmek suç oldu.
Boş bulunup yaşını
Sormak, ne büyük hata!
Çattın hilal kaşını,
Kavuştun mu rahata?
Yollarında bekleyip
Kuşlara ağaç oldum.
Görmediğim günlerde
Takvim koparmıyordum.