Uyanıklıkla uyku arasında tepemizde bir kelebek uçtuğunu gördüm. Maviydi, çok güzeldi. Sanki başka bir zamanı, daha mutlu zamanları hatırlatıyor gibiydi...
Ona ilk kez gerçekten baktım. Bana buruk bir biçimde gülümsedi. Bu gülümseme, hem her şeyi anlatıyor hem de hiçbir şey anlatmıyordu. Bir an için, sadece bir an için bakışları daha önce görmediğim bir şefkati açığa vurdu.