Eskiden bir defasında, eski zamanda, mektup gelmediğinde şöyle yazıyordum: hiçbir mektup beklemiyorum artık, her şey sona ermeli. Bugün şöyle söylüyorum: mektup yazma işi zaten sona ermeli, ama biz birbirimize o kadar yakın olmalıyız ki mektup yazmak gerekmediği gibi büyük bir yakınlıktan dolayı konuşmak da gerekmemeli.
"Korkarım yanında olsam seni hiç tek başına bırakmam; ama öte yandan benim yalnız kalma isteğim hiç bitmez, ikimiz de acı çekebiliriz, ama bedeli acıyla ödenmeyen bir mutlulukla da olabilir."
"Düşünüyorum da, yükseklere uçuvermek olağanüstü bir zevk olsa gerek, insan böylelikle tıpkı benim sende asılı kaldığım gibi yüklü bir ağırlıktan kurtulacaksa."