“Her şeyden önce, ona dokunduğu anda anlamıştı: Aralarında ne yaşanırsa yaşansın, artık onarılamaz olacaktı. Çünkü ona sarıldığında, Joanna’nın kollarında akan su gibi canlandığını hissetmişti.”
İnsanı aşağılamak zordur. Bu başarısız isyandan, elde etme arzusundan ve aynı şekilde aciz insanlarla kurulan dayanışma havasından kurtulmak kolay değildir. Ama o saf ya da sahte yüceltilmiş aşktan, sevmeme korkusundan azade bir şey inşa etmek ne kadar da güzel olurdu...
Sevmeme korkusu, sevilmeme korkusundan da daha kötüdür.
Kim olduğumu söyleyememem çok garip. Aslında çok iyi biliyorum ama söyleyemiyorum. En çok da söylemekten korkuyorum, çünkü konuşmaya çalıştığımda hem hissettiğim şeyi ifade edemiyorum hem de hissettiğim yavaş yavaş söylediğim şeye dönüşmeye başlıyor.