Meryem, sözün bittiği yerdeydi aslında...
Hiçbir savunmanın ağartamayacağı haldeydi.
Zaten ak olan, daha fazla nasıl ağarsındı ki?
Beyaz daha ne kadar beyaz olabilirdi?
Masumiyet kendisini nasıl savunabilirdi ki?
Varsın, onun masumiyetini infaz etmeye kalkacak iddia sahipleri konuşsunlardı konuşabildikleri kadar...
O, konuşmayacaktı.
Susacaktı....
Kelimelerden de çekti elini eteğini...
Onun ' Kelimesi' kucağındaydı çünkü.
Hiçbir şey kalmadı kucağında
Ruhullah' tan başka...
Onun delili Kelimullah'tı
Künyesi İsa İbni Meryem..
Şimdi en güzel kelimeyi o idi söyleyecek olan,
Annesi ve insanlık için....