Bir yerde uzun zaman kaldığınızda dünyanın ne kadar büyük ve uçsuz bucaksız olduğunu unutuyordunuz. Kendi içimizdeki uçsuz bucaksızlığı da algılayamadığımız gibi.
Kalabalık şehirlerdeki yalnız zihinler bağlantı kurabilmenin özlemini çeker çünkü yüz yüze iletişimin en önemli şey olduğu düşünürler. Ama saf doğanın ortasındayken, yalnızlık apayrı bir kişiliğe bürünüyordu. Başlı başına bir çeşit bağlantıya dönüşmüştü. Doğayla arasındaki bağlantıya, kendisiyle kurduğu bir bağlantıya.