Günlerimi dizkapağını sivri bir köşeye çarpmış kişi gibi geçiriyorum; bütün günü o katlanılmaz an gibi yaşıyorum. Ta yüreğimde acı; sanki doymak bilmiyor ve hâlâ aç, çok büyük bir yaradan akıp giden ve geri dönmeyen kanla atıyor.
"Tanrının onu nasıl yücelttiğimiz, hatta bunu nasıl yapıp yapmadığımız konusunda bile bir isteği olmadığını söyleyebilirim. O halde izin ver de Tanrı'yı kendi tarzımda seveyim."