Evrende boşluk olmadığını düşünüyordu profesör. Biten her şeyin yerini bir yenisi alırdı mutlaka. Eksilen her şeyin boşluğu yenisiyle dolardı. Her biten aşka karşılık yeni bir aşk daha tohumlanırdı dünyada. Her yol varması gerektiği yere kadar uzanırdı ve herkes gitmesi gereken yere varırdı.
Acıtsa da sevindirse de her şey geçiyor. Sanki bir oyun alanında gibiyiz ve insan hep yalnızlaşıyor. Her şey bir gün elimizden alınacak oyuncaklar gibi...