Şeyma
@____seyma____
Öğretmen
Mühendis
223 okur puanı
Ocak 2023 tarihinde katıldı
Şu anda okuduğu kitap
Bu kitabın yazarı Doğuşkan YAZICI,benim öğrencimdi.Gurur duyarak yazıyorum bu incelemeyi.Kitap elime bugün ulaştı ve ben sakince okumak için geceyi bekledim, kitap adeta beni içine aldı.Ne ara bitirdim anlayamadım.Akıcı ve sürükleyiciydi.Bazen göz yaşlarıma hakim olamadım.Satır aralarında, o küçük Doğuşkan’ın saçlarını okşadım,yaralı kalbine sarıldım.Altını çizdiğim satırların üzerinde düşündüm.Doğuşkan olmaya çalıştım, öğrenci Doğuşkan.Onun gözünden kendimi okuduğum satırlarda tekrar duygulandım.Harita öğretmeni olarak benden bahsettiğini söylemişti. O kısmın yanına bir kalp bir de gülücük yerleştirdim.Keşke daha çok dokunabilseydim o hassas o güzel kalbine.Öğretmenliğin ne kadar büyük bir sorumluluk olduğunu bir kez daha anladım.Bir kalbe dokunmanın önemini.Diğer meslektaşlarımın hassas yaklaşımlarının Doğuşkan’da bıraktığı o güzel etkileri.Onlar gibi mesleğini aşkla yapan bütün öğretmenler bu kitabı okumalı.Bir tatlı sözün bir gülüşün ne güzel etkiler yarattığını herkes tekrar hatırlamalı.
Kitapta en etkilendiğim bölümlerden biri “Bir Çiçeklik Pencere” oldu.Annenin gidişiyle griye dönen bir pencere betimlemesi o kadar yüreğime işledi ki.O gri ve kirli pencereden hayata bakan çocuk, bir gün hayatına giren bir güzellikle beraber pencere pervazına bir çiçek konduğunu söylüyor. “Gözüm, alışkın olmadığı bir renge ilişti.Belki her şey o kadar da kötü değildir.” diyor.Hayata daha temiz daha güzel bir pencereden bakmaya başlıyor.Bu satırları okuyunca aklıma geldi.
Okuldayken derste ara sıra sohbetler ederdik Doğuşkan “Küçük Prens” ten alıntılar paylaşırdı bizimle.Bende “Küçük Prens”ten bir alıntı paylaşmak istiyorum şimdi:
“Çiçekler açar elbet, mühim olan beklemektir.”
Sen bekledin ve söylediğin gibi
“Biri geldi ve pencereye bir çiçek bıraktı.”
Çiçek pencerene gelmeden
Reklam
Ya istiklal ya ölüm
Kitabın son sayfalarında gözümden akan yaşlar yanaklarımdan süzülüp bu güzel eserin satır aralarında kaybolurken gönlüme akıttıklarımı da kaleme alıyorum…
Bu eserde Mustafa Kemal’in yalnızca bir asker ya da lider olarak değil; bir evlat, bir dost, bir sevgili, bir vatandaş, bir insan olarak neler yaşadığını neler hissettiğini anlamaya çalışırken buldum kendimi…
Bilmediğim nice olayın şaşkınlığını yaşadım…
Atatürk’ün kendisine yönelik bir suikast girişiminde gösterdiği yüce gönüllülüğe hayran oldum…Suikastçısı Atatürk’ü takip ettiğinde ona haksızlık yapıldığını anlayıp itirafçı oluyor.Atatürk’ün bu durumdaki affediciliği beni derinden etkiledi…
Samsun’dan Havza’ya giderken araç arıza yapıp yürümeye karar verdiklerinde yanındakilere “Yorulmamanız için bir çare tavsiye edeceğim?’Dağ Başını Duman Almış’ marşını bilir misininiz? “diyen ve söylemeye başlayarak yanındakilere moral veren Atatürk’ü hayal ettim…
Zor zamanlarda yanındakileri motive etmesi öylesine güzelki…
Sevgili Con Sinov’un “Kızılca Gün! “ başlığı ile kaleme aldığı o gün; Ankara önlerinle Atatürk’ü karşılayan ve Atatürk’ün uzattığı eli tutan binlerle beraber tüm milletin haklı ayaklanışı resmedilmiş…Benim için bu karşılama Türk milletinin yüzyıllardır esarete karşı koruduğu dik duruşunun,özgürlük arayışının en güzel temsili niteliğinde…
Con Sinov’un ‘Yarının Adamı’ serisi başka tarih kitabı okumaya gerek kalmadan, her bir ayrıntıya sıkılmadan ulaşma olanağı sunuyor…Unutulmuş nice kahramanlar bu eserle tarihin tozlu raflarından günümüze ulaşma imkanı buluyor…Yazar onlarca tarihi belgeyi harmanlayarak betimlemeleri ile bizlere film tadında bir eser armağan etmiş…
Atatürk”ün en zor zamanlarda söylediği ve bizimde ders almamız gereken şu sözleri ile yazımı noktalamak istiyorum:
“Hiçbir zaman ümitsiz
Puan vermedi·280 syf.··
Beğendi
·2023 91. kitabı
·32 günde okudu
·Okunma: 06 Kasım 2023 16:56
Tarih kitabı deyince aklıma genelde olay, kişiler, yer, zaman, sebep sonuç ilişkileri, çıkarılacak dersler falan gelirdi…Tarih kitaplarında kahramanların özel hayatlarına,duygularına yer verilmediği için soğuk bulurdum bu kitapları,
mesafeliydim bu tarz kitaplara…Ama sevgili Con Sinow benim tarih kitaplarına bakış açımı değiştirdi…
Con tarihi adeta tekrar yaşatıyor okurlarına…Romanlaştırarak öyle güzel dokunmuş ki tarihin o tozlu sayfalarına; can bulmuş dile gelmiş her şey…Tarih kitaplarında adlarını defalarca okuduğumuz o isimler, o Kahramanlar bizim gibi duyguları,beklentileri,hayal kırıklıkları, sevinçleri,hüzünleri olan kişiler…Bir Mustafa Kemal olduğunu hayal et mesela,bir Kazım Karabekirsin, Damat Feritsin belki ya da Vahdettin…Tarihe ismini nasıl yazdırırdın sen olsan…Kim gibi olmak daha kolay olurdu…Her defasında kahramanların iç dünyasını sorgularken buldum kendimi…Ben çok sevdim senin kalemini Con…Bazen hakim olamadım göz yaşlarıma bazen isyan ettim yaşananlara, göz yumulan haksızlıklara, en çokta gurur duydum milletimle…
Kitapta Atatürk’ün şu sözleri içimi ısıttı:
~
“Boş görünen o saha doludur.Çöl sanılan bu alemde saklı ve kuvvetli hayat vardır.
O millettir.O Türk milletidir.
Eksik olan şey teşkilattır.Bu teşkilat organize edilebilirse vatan da millet de kurtulur.”
Mustafa Kemal
(Şubat 1919 )
~
Yine bundan sonra ne zaman ümitsizliğe düşsem kitapta yer alan şu konuşmayı hatırlatıcam kendime:
~
Fethi’nin gözleri dolmuştu.Yarının Adamı oldukça duygusal görünen arkadaşını cesaretlendirmek amacıyla şunları söyledi:
“Hiç elem çekme.Ne biz bu halde kalacağız ne de memleketi bu halde bırakacağız.Bu millet tarihinde böylesi buhranları kaç defa yendi ve daha çok güzel neticelere erişti.”
~
1. ve 2. kitabını çok severek okudum…3. Kitabını da merakla bekliyorum…İyiki
Çok kıymetli Ömer Zülfü LİVANELİ her zamanki gibi beni kalbimden yakaladı…Dilinin sadeliği ve aynı zamanda çarpıcılığı keyifli bir okuma sunuyor bizlere…Dilinin güzelliğini kitabındaki bir alıntıyla tarif etmek istiyorum :
”Yalın mı yalın ama belalı mı belalı.
Hani Nurullah Ataç’ın
“Süssüzlükten safi süs olmuş Japon vazoları”
dediği cinsten.”
Yazar geçmişten günümüze bir çok alanda ve konuda bizi bilgilendiriyor.Kişisel birikimleri ve ünlü isimlerden alıntıları ile oldukça zengin bir içeriğe sahip…Bir çok konuda farklı bakış açıları kazandıran, hiç bu açıdan düşünmemiştim dedirten yaklaşımları ışık oldu, aydınlattı fikir dünyamı…Her satırın altını çizmek istedim okurken…Bir çok alıntısını kaydettim defalarca okumak istiyorum…
Ne zaman elime bir Livaneli eseri alsam içim pır pır uçar heyecanla çeviririm sayfalarını…Bize bu kıymetli bilgi birikimini en güzel haliyle aktardığı için kendisine sonsuz teşekkürler…İyiki…
Sevgili Con SİNOV ( Kendisine gerçek ismiyle hitap etmeyi daha çok isterdim.Yine de sosyal medyadan yakından takip ettiğim biri olduğu için söylediklerine, yazdıklarına güveniyorum çünkü kanıtlara,belgelere dayandırarak sunuyor bilgileri.Bu kitabı yazarken de 49 ayrı kaynaktan faydalanmış olduğunu belirtmek istiyorum.)
Yazarın “Yarının Adamı “ tasviri o kadar etkileyici o kadar güzelki…Okurken kaç kez gözlerim doldu kaç kez tüylerim diken diken olarak duygulanarak uzaklara daldım bilmiyorum…
Yarının Adamı Mustafa Kemal ile ilgili gizli kalmış unutulmuş o kadar çok anıya yer vermiş ki…Her defasında bu kadar zorlukla nasıl mücadele etmiş; bu nasıl bir sabır, sebat ve dayanma gücüdür; nasıl bir inançtır onu ayakta tutan, dedirtti.
Umarım en yakın zamanda serinin devamı niteliğinde diğer kitapları da çıkar ve alıp okuma şansını yakalarım…
Dost kim düşman kim bilmek adına, yaşanılanların tekrar yaşanmaması adına okunmalı ve de okutulmalı…
Mustafa Kemal Atatürk’ü daha iyi anlayabilmek ümidi ve özlemiyle herkese keyifli okumalar diliyorum….
Reklam